DZlEŃ NA WYŚClGACH
KURORT SPARKLlNG SPRlNGS
SANATORlUM STANDlSH
Tędy do sanatorium.
Darmowy autobus do sanatorium.
Tędy do sanatorium Standish. Sanatorium Stan. . .
Tędy do sanatorium. . .
Darmowy autobus do sanatorium.
Darmowy autobus. Jest jeszcze kilka miejsc.
- Sanatorium? - Wyścigi.
Nie. Pan jest chory.
ldę na wyścigi!
Dać panu pewniaka na piątą gonitwę?
Sanatorium? Autobus do sanatorium.
Darmowy autobus do sanatorium.
Nie ma sensu, Tony.
Jeśli tak dalej pójdzie, chyba sama będę jeździć.
Panno Judy, nie dam się zwolnić.
- A jeśli nie mogę płacić? - To co innego.
Nie musi pani płacić, tylko dać pracę.
- Tony, jesteś kochany. - Spokojnie,
zdobędę kuracjuszy, choćby nie byli chorzy.
Potrzebujemy czegoś więcej.
Nie rozumiesz. Mam bardzo duże długi.
Dużo więcej niż mogę spłacić.
Zaraz. . . Czy ja znam jakiegoś bogacza?
A ta duża, silna kuracjuszka z sanatorium?
- Pani Upjohn? - Właśnie.
Mogłaby pożyczyć.
Jest bogata. Dała mi dolara napiwku.
Raz zaproponowała pomoc.
Nie wypada pożyczać od pacjenta.
- To zostanie wspólniczką. - Tony.
Pośpieszmy się, bo zmieni zdanie.
Proszę iść. Tam jest pani Upjohn.
- Pani Upjohn. . . - Nie. l tak wyjeżdżam!
Proszę o rachunek.
- W tej chwili. - O co chodzi?
To nie twoja wina, tylko doktora.
Mówi mi, że nic mi nie jest, a wiem, że jestem
na skraju załamania nerwowego. Żegnaj, Judy.
Proszę zabrać moje bagaże.
Gil! Gil!
- Dobrze, że jesteś. - Co się stało?
Przytul mnie. Wszystko będzie dobrze.
Powiedz, skarbie.
Chodzi o panią Upjohn.
Wyjeżdża.
Niech jedzie. Mam coś 1 00 razy cenniejszego.
Nie rozumiesz. Stracę sanatorium.
Skądże. Właśnie o to chodzi. To dla ciebie.
Kontrakt radiowy. Udało ci się!
''Gelding, po Honey Lamb i Blue Bolt,
dwulatek, Hi Hat'' .
- To nie ma sensu. - To koń. Wyścigowy.
Może jestem głupia, ale po co nam koń?
Gdy koń wygrywa, właściciel też.
Daje forsę ukochanej i ratuje sanatorium. Proste.
Proste? A jeśli koń przegra?
Nie może. Jest wspaniały. Kupiłem go bardzo tanio. 1 500 dolarów.
1 500 dolarów?
Twoje wszystkie pieniądze.
Zarabiam śpiewaniem w kasynie.
Gil, zwróć konia i odzyskaj pieniądze.
Musisz tworzyć muzykę.
Potrzebujesz pieniędzy teraz, nie za 1 0 lat.
To nic. Chcę byś śpiewał, a nie siedział na wyścigach.
Zaraz, to nie w porządku!
- Zwrócisz konia? - Nie mogę.
Nie chcesz. Wolisz postawić na konia niż na siebie.
- Niewdzięcznica! - Za co mam być wdzięczna?
Zastawiłeś karierę i ryzykujesz nasze szczęście.
Zabierz swojego konia. Mam nadzieję, że jesteś zadowolony.
Dr Hackenbush mnie zrozumie.
Dr Hackenbush? Nie znam go. Ma sanatorium?
Największe na Florydzie. Nigdy tam nie byłam.
Hugo, czyli dr Hackenbush, wolał leczyć mnie w domu.
Zanim go spotkałam, myślałam, że jestem zdrowa.
Przepraszam.
Przybywa kuracjuszy, bo przyjeżdża dr Hackenapuss.
- Hackenbush? - Tak.
Ciekawa jestem, czy to ten sam.
Skąd pochodzi?
- A skąd jest Hackenapuss? - Palmville, Floryda.
To ten sam!
Ależ. . . Judy!
Czemu nie mówiłaś, że przyjeżdża dr Hackenbush?
Dr Hackenbush?
Tak się cieszę!
Mianuj go ordynatorem.
Byłby świetnym nabytkiem.
Jeśli zostanie szefem, może pomogę ci finansowo.
Nie obiecuję, ale może.
Proszę zanieść bagaże do pokoju. Zostaję!
- Kim jest dr Hackenbush? - Nie wiem.
Jeśli chce Hackenapussa, dostanie go.
Sanatorium dr. Hackenbusha Palmville, Floryda - Proszę przyjechać. . .
SANATORlUM DR. HACKENBUSHA
DLA MAŁYCH ZWlERZĄT l KONl
Wdech.
Wydech.
Wdech.
Wydech.
Wdech.
Wydech.
Wdech.
- Telegram do pana. - Co piszą?
Że. . . Skąd mam wiedzieć?
''Proszę przyjechać do pani Upjohn.
Nie płacimy za bilet. Pilne. Sanatorium Standish'' .
Pani Upjohn. Emily!
Nie zapomniała tej przejażdżki.
Wie, kim pan jest?
Tak mnie kocha, że nic nie widzi.
Dlatego mnie kocha.
Konowała mogą zamknąć za leczenie ludzi.
l za niepłacenie czynszu też.
- Tutaj. - Co mogę stracić?
Bierz jedną co kilometr i daj znać o zmianach.
Panie Morgan, jeśli podpiszę, oddam sanatorium.
Tak, a ja zapłacę 5000 dolarów.
Mam miesiąc na zapłacenie rachunków.
Ten zakład przynosi straty. Nie spłaci pani długów.
Jeśli pani poczeka, przejmę bez płacenia.
Jako kierownik finansowy, radzę ci przyjąć ofertę.
Zapomina pan o doktorze pani Upjohn.
Jeśli go zatrudnimy, spłacimy Morgana.
Przyjmiesz radę jakiejś histeryczki?
- Panno Standish. . . - Judy!
- On tu jest! Jest tutaj! - Kto?
Dr Hackenbush!
Podpisze pani czy nie?
- Nie. - Oczywiście, że nie.
Mam miesiąc. Spróbujemy z tym doktorem.
Jeszcze pani pożałuje.
Panie Morgan!
- Załatwiłeś sprawę. - Skąd miałem wiedzieć?
- Popracuję nad tym doktorkiem. - Szybko.
Dzięki doktorowi mój zarząd pozwoli cię wesprzeć.
- Wolałbym doradzić. . . - Nie chcę tego słyszeć.
Nie zniosę tego podniecenia. Choroba może wrócić.
Mój organizm! Doktorze!
Doktorze!
Trzymaj, chłopcze.
Torby do pokoju. Dziesiątak dla ciebie.
Nie, to jest pan Whitmore, nasz dyrektor finansowy.
Bardzo przepraszam. Masz ćwiartkę.
Nie bierzmy tego poważnie.
Jest zmęczony po podróży.
Jasne. W czterech na jednym motocyklu!
A ja na szczycie.
Dr Hugo Z. Hackenbush, nowy ordynator.
Panie doktorze, to panna Standish.
Doktorze.
Tylko uspokoję paralityków.
O Boże. Doktorze.
To panna Standish, właścicielka sanatorium.
- Jak się pani miewa? - A pan?
Najpiękniejsza właścicielka, jaką znam.
- Dziękuję. - Urocze miejsce.
Dobrze znałem pani matkę.
Zdradzę mały sekret.
Bardzo dawno temu, w odległej przeszłości,
oświadczyłem się pani matce.
- To mój ojciec. - To dlatego dał mi kosza.
Przedstawiam panu nowych współpracowników.
Johnson. Szpital Bellevue, 1 91 8.
Franco. Johns Hopkins, 1 922.
- Wilmerding. Bracia Mayo, 1 924. - Bracia Dodge, koniec 1 929.
Zaszczyt mieć pana za ordynatora.
Mam nadzieję, że nam pan pomoże.
Sanatorium ma małe problemy finansowe.
Rozumiem. Nie zapłacicie. Spadam stąd!
Nie, doktorze, proszę.
- Zajmę się pańską pensją. - Tak?
Ostatnio płacili mi towarem.
Ale to nie jest rzeźnia.
Jeszcze nie.
Judy, wydaje mi się, że podejmujemy
pochopną decyzję.
Podważa pan umiejętności doktora?
Nie. Raczej nie.
Lecz do prowadzenia sanatorium potrzeba talentu.
Żaden doktor nie jest tak utalentowany jak ja.
Rekomendacja pani Upjohn wystarczy.
Przyprowadzę resztę personelu.
Może ty coś przyniesiesz. Najlepiej rezygnację.
Proszę mi powiedzieć,
jakie jest pańskie doświadczenie?
- Lekarskie? - Tak.
Gdy miałem 1 5 lat, realizowałem w aptece recepty.
Do tego trzeba mieć 21 lat.
Dla dorosłych. Ja realizowałem je dla dzieci.
Nie, doktorze.
Gdzie zdobył pan wykształcenie?
Najpierw byłem 4 lata w Vassar.
- To szkoła żeńska. - Zauważyłem to na 3. roku.
Zostałbym, ale zgłosiłem się do pływania.
Doktor nie chce opowiadać o swoim doświadczeniu.
Moje doświadczenia nie są ciekawe.
- Oprócz epidemii grypy. - Jak było?
Zachorowałem.
- Chyba pora na moją tabletkę. - Nic za nic.
Miałam je brać regularnie.
Chwileczkę, pani Upjohn.
- Wygląda jak lekarstwo dla konia. - Brał je pan kiedyś?
- Nie pomylił się pan? - Spokojnie.
Mój ostatni pacjent brał i wygrał derby.
Mogę spojrzeć?
Daje je pan pacjentom?
Czyż nie za duża na pigułkę?
Za mała na piłkę do koszykówki, więc ją zabrałem.
Pan też jest za duży jak na pigułkę.
Dr. Wilmerding.
Jaka jest pańska opinia?
Trzeba popić dużą ilością wody.
Skądże! Wystarczy 20 litrów.
Czy to nie za dużo wody?
Nie, jeśli pacjent ma mostek.
Przechodzi po nim i spotyka tabletkę.
Wojna! Ruszam na pole bitwy!
To z wyścigów.
- Tak? Więc co ja tu robię? - Niech mnie pan nie zostawia!
Wygrałeś, Stuffy.
Dobra robota, Stuffy.
Miałeś przegrać wyścig.
Stuffy, gdzie jesteś? Widziałeś mojego dżokeja?
Proszę stąd odejść.
Powinieneś zabić to bydlę!
Reaguje tak tylko na pana.
Powinienem go zabić, gdy był mój.
Proszę odejść.
Spokojnie. Już sobie poszedł.
Trzymaj się z dala od Morgana.
Kupujcie lody! Kupujcie lody owocowe!
Stuffy!
Spadaj.
Niezła gonitwa.
Postawiłem 5 dolców.
Wygrałem 60 centów.
Startujesz jutro?
O co chodzi? Co się stało?
Jesteś spalony? Morgan cię wylał?
- Miałeś przegrać? - Stuffy miał zawalić, tak?
On jest uczciwy.
Tylko trzeba go trochę obserwować.
Gil, może zatrudnisz Stuffy'ego.
Nie stać nas na dżokeja. Nie mamy na jedzenie.
Jeść i jeść. My nie musimy jeść. Ja będę jadł.
- Hej, ty. - Witam, szeryfie.
- Masz pieniądze za paszę? - Ja. . .
Unikacie mnie od tygodni.
Albo mi zaraz zapłacisz, albo zabieram konia.
Chwileczkę. Zapłacę część.
Proszę.
5 dolarów? To za mało. Dalej. l co?
Dobra, mam jeszcze trochę. Tylko. . .
Proszę.
Razem 1 0. Za to wykarmisz kurę. Daj więcej.
Nie jest łatwo zdobyć.
- Dawaj. - Spokojnie.
Gdzieś to miałem. Gdzieś to mam.
Wiedziałem.
To 1 5 dolców. Masz więcej?
- Daj mi chwilę. - Przestań kręcić. Szybko.
Mam jeszcze, ale nie tak szybko.
Co ty robisz? Przestań. Wstawaj. Co to znaczy?
Co ty robisz? Wstawaj.
Czekaj! Wracaj!
Teraz jesteśmy mu winni 1 20 dolarów i skarpetkę.
Dobrze, że Judy jest niezależna.
- Nie umiem utrzymać nawet konia. - Utrzymujemy konia.
Gdyby była forsa. Sun-Up to pewniak.
Sun-Up? Jest w tej gonitwie. Nie mamy czasu!
Czekaj! A skąd pieniądze?
Co ty wyprawiasz, wariacie?
Patrz, dają 1 0 do 1 na Sun-Up.
Rany, ale zarobimy. 1 0 do 1 .
- Nie mamy co postawić. - Zdobędę forsę.
Znajdę frajera.
Chyba widzę jednego. Odejdź.
Kupujcie lody.
2 dolary na Sun-Up.
Proszę pana, chce pan coś gorącego?
Nie. Już jadłem. Nie lubię gorących lodów.
Nie sprzedaję lodów. To zmyłka dla policji.
Daję pewniaka na konie. Dziś wiem, który wygra. Za dolara.
lnnym razem. Dziś stawiam na Sun-Up.
- 2 na Sun-Up. - Proszę pana.
Sun-Up to najgorszy koń.
- Za każdym razem wygrywa. - Bo jest pierwszy.
l o to mi chodzi. 2 na Sun-Up.
Szefie, chodź pan tutaj.
Postawi pan na Sun-Up i dostanie 2 do 1 .
Za dolara nigdy pan o mnie nie zapomni.
Najgorsza propozycja, jaką kiedykolwiek dostałem.
Wygląda pan na równiachę. Śmiało, szefuniu.
Tylko jeden dolar.
Dziękuję.
- Co to? - To ten koń.
Skąd się tu wziął?
Kupujcie lody. Lody owocowe.
''Z-V-B-X-R-P-L'' .
Widziałem tego konia u okulisty.
Lodziarzu!
Co to za badanie oczu? Nie rozumiem.
To imię konia napisane szyfrem.
Rozszyfruj je.
- Co to za szyfr? - Sprawdź.
- Poznasz imię konia. - Nie znam szyfru.
- Nie znasz? - Gdzie mogę dostać?
Przypadkiem chyba mam przy sobie. Proszę bardzo.
- lle? - Darmowy.
- Dzięki. - Tylko dolar za koszty druku.
Daj mi bez druku. Mam dość druku.
Chcesz wygrać?
- Oczywiście. - Więc musisz to kupić.
Ale nie chcę stracić oszczędności w mgnieniu oka.
- Proszę. - Dziękuję.
Lody. . .
''Z-V-B-X-R-P-L, strona 34'' .
Lodziarzu, nic z tego nie rozumiem.
Musisz zacząć od głównego szyfru. Wtedy zrozumiesz.
Główny szyfr? Nie mam go.
- Nie masz? - Wiesz, gdzie mogę dostać?
Przypadkowo chyba mam jeden. Proszę.
Sporo przypadków jak na spokojną okolicę.
- Koszty druku? - Nie ma.
Dzięki.
Tylko 2 dolary za dostawę.
Opłata za dostawę? Stoisz obok.
Na tak małą odległość, niech będzie dolar.
Może podejdę i dam 50 centów?
Wtedy się przesunę i będzie dolar.
Może wezmę na kredyt?
A poręczyciele?
Tylko ciebie tu znam.
Niedobrze. Musisz płacić gotówką.
Mogłem postawić 2 dolary na Sun-Up i uniknąć tego.
Wyrzucaj forsę. Wielkie dzięki.
- Załatwione? - Tak.
Kupujcie lody owocowe.
- Główny szyfr, główny szyfr. - Kupujcie lody,
lody owocowe, lody.
''Z-V-B-X-R-P-L. Z jest zamiast J, chyba że to klacz'' .
- Kupujcie lody. . . - Hej, lodziarzu.
- Czy to klacz? - Sprawdź w podręczniku hodowcy.
Kupujcie lody. . .
Nie mam podręcznika hodowcy.
Nie masz?
Ciszej. Nie chcę, by wiedziano, że nie mam.
Nawet najlepsi kumple o tym nie wiedzą.
Przykro mi, że nie masz podręcznika hodowcy.
Bez niego wyrzucasz pieniądze w błoto.
Gdzie go dostanę? Wiadomo.
Jeden nie wystarczy. Potrzebny zestaw.
Kupujcie lody. . .
Chciałem imię konia, nie bibliotekę.
- lle kosztuje zestaw? - Dolara.
- Dolara? - 4 za 5.
Daj mi 4. Szkoda marnować pieniądze.
Proszę.
To koniec kupowania. Nie chciałem. . .
- Myślałem, że szybko to załatwię. - Proszę.
6 dolarów na Sun-Up.
- Kupujcie lody. - Podręcznik hodowcy.
Kupujcie lody.
- ''Z-V-B-X-R-P-L to Burns'' . - Właśnie.
- Burns? - Tak.
Czasem wychodzi imię dżokeja zamiast konia.
Znajdujesz konia, którego ujeżdża Burns, no i stawiasz.
Kupujcie lody, lody owocowe.
Zaczynam wreszcie rozumieć.
Można się łatwo pomylić.
Nie ta książka.
- To nie ta. - Nie ta?
Rozumiem.
To nie ta książka. Nie ta.
- Nie, to nie ta. - Nie ta?
Nie masz jej.
A ty masz?
Zaraz będę ją miał, tak?
Kupujcie lody owocowe.
Ładne mi lody.
Kupujcie lody.
- lle? - Dolar.
- Więcej nie kupuję. - Bo nie trzeba. Proszę.
Proszę, oto. . . 1 0 dolarów.
- Wydaj resztę. - Nie mam drobnych.
Dam ci za to 9 książek.
- 9 książek. - 9?
- Sprzedajesz regały? - Przyjdź jutro.
- Nie wiedziałem. . . - Dziś wygrasz.
Myślałem, że to proste.
- Rozsuń! - Zgubiłem coś?
Zaciśnij! Zaciśnij! Dobrze.
Dobrze, że mam nogi, co?
- Jaki to koń? - Tu masz.
- Słyszałem trąbkę. - Tu masz.
Dżokej Burns, 1 52. Rosie.
- Rosie? - Patrz, 40 do 1 !
- 40 do 1 ? - Co za koń!
Niech cię uściskam! Miałem postawić 1 0 do 1 na Sun-Up.
- 40 do 1 . - Już ja im pokażę.
Cześć. 2 dolary na Rosie.
Gonitwa już zakończona.
- Już koniec. - Kto wygrał?
- Sun-Up. - To mój koń!
Sun-Up. Szybko. Sun-Up.
Na razie, szefuniu. Na razie. Sun-Up. 1 0, 20, 30, 40, 50. . .
Kupujcie lody owocowe. Dobre lody owocowe.
- Panno Standish? - Tak?
- Były do pani telefony. - Dziękuję.
Halo.
- Pan Stewart? - Nie ma mnie.
Przykro mi, panny Standish nie ma.
Panie Whitmore.
A Departament Zdrowia na Florydzie?
Co? Proszę próbować.
Proszę informować.
Nawet twoja telefonistka nawala.
Spokojnie, znajdę coś na niego.
Chcę tu urządzić kasyno przed zakończeniem sezonu.
Dzięki wyścigom, klubowi i kasynu,
zlecą się tu wszyscy Amerykanie.
- Będę informował. - Czekam.
Da mi pan swoje zdjęcie?
Nie mam.
Dałbym odciski stóp, ale są w skarpetach.
Chcę ogłosić pana przybycie.
Wyślemy zdjęcie do gazet.
- Florydzkich? - Świetna reklama.
Reklama? Na to nie pozwala etyka lekarska.
Potrzebni nowi pacjenci.
Pani ojcu wystarczali starzy.
Kto chce oglądać moje zdjęcie?
Jestem tylko wiejskim lekarzem o wrażliwości konia.
Zbytnia skromność.
- Zapomnijmy o tym. - Lepiej.
Niech pan pamięta, że liczę na pana.
Sukces sanatorium leży w pańskich rękach.
Załóżmy, że wyznałbym, iż nie jestem takim doktorem.
Tylko pan może mi pomóc.
Proszę dbać o panią Upjohn.
Nie jest w moim typie, ale dla pani pokochałbym krokodyla.
Żartowniś.
Róże dla pani Upjohn z kartką ''Emily, kocham cię'' .
Chwileczkę, doktorze.
Tak, panie Whitmore.
Nie udało mi się połączyć z Departamentem Zdrowia.
Robię, co mogę. Niebawem się połączę.
Jeśli chodzi o to, co myślę, niech lepiej zamówi mi lilie.
Z panem Whitmore.
- Halo? - Połączenie z Florydą.
Dobrze. Słucham?
Departament Zdrowia, dzień dobry.
Chciałbym rozmawiać z archiwum.
Archiwum? Chwila, złotko.
Archiwum. Pułkownik Hawkins.
Otrzymał pan telegram dotyczący dr. Hackenbusha?
Przepraszam, ale szaleje huragan,
proszę mówić głośniej.
Jeden z najwietrzniejszych dni.
Ale dziś wieje!
Potrzebuję informacji o dr. Hackenbushu!
- Tak? - Co to za pisk?
Pacjenci narzekają.
I mam nadzieję, że o to pan prosił.
Przepraszam, nie słyszałem. Wzywano mnie.
- Co pan mówił? - Wzywano mnie do dyktografu!
Whitmore, jeszcze raz i cię wywalę.
Mam nadzieję, że to wystarczy.
Bardzo mi przykro. Nie słyszałem pana.
Proszę mówić głośniej.
Chcę się czegoś dowiedzieć o Hackenbushu!
- Co znowu? - Ostatni raz
upominam w sprawie hałasu.
I na koniec chcę powiedzieć...
Przepraszam. Co pan mówił o Hackenbushu?
Dr Hackenbush? Nie ma go tutaj.
Wiem, bo jest tutaj!
To czemu zawracasz mi głowę? Jankes.
Chcę informacji o jego pracy na Florydzie.
Floryda, panie Whitmore.
Rozłączy się pani?!
- Halo, pułkowniku. - Tak?
Na pewno mówimy o dr. Hugo Z. Hackenbushu?
- O kim? - Hugo Z. Hackenbush!
Kto dzwoni?
- Sanatorium Standish. - Tak, pracuje tam.
Na pewno robi tam świetną robotę.
Ja. . .
Chcę zasięgnąć informacji na temat jego kwalifikacji.
- Jakich? - Do kierowania sanatorium!
- Kto? - Hackenbush!
- Whitmore, wzywałeś mnie? - Nie, głupku!
- Halo. - Jak nazwisko?
Hackenbush. Hackenbush!
Jak tylko się pojawi, powiem, by się z panem skontaktował.
Widzisz tego draba?
Whitmore. Masz go obserwować.
Trzyma sztamę z Morganem
i chyba chcą odebrać sanatorium pannie Judy.
Nie! Nie!
Nie masz go bić, tylko obserwować.
Obserwuj go uważnie.
Nie tak szybko. Spokojnie.
Najpierw zostaniesz pacjentem,
by Whitmore nic nie podejrzewał.
Zaprowadzę cię do doktora.
Stuffy! Chodź tutaj. On nic ci nie zrobi.
Chodź tu. Doktor jest miły.
Jesteś głodny? Chcesz loda?
Duży stek ze szpinakiem?
Dobrze, bez szpinaku.
Szarlotka? Ładne pielęgniarki?
Chodź. Dostaniesz pielęgniarkę.
Dużo pielęgniarek.
- Gdzie Hackenbush? - Nie wiem.
Pani Upjohn go wzywa.
- Co jest pani Upjohn? - Nic. Czuje się świetnie.
- Odbierz mnie o 1 7:00. - Tak jest.
- Może pan podpisać? - Jestem zajęty.
Najpierw napiszę imię, potem nazwisko.
- Doktorze. - Potem.
- Z łaźnią turecką. - Już.
Pani Upjohn znów narzeka,
a na prześwietleniu nic nie ma.
Wierzycie prześwietleniom, a nie mnie?
Doktorze, łaźnia turecka.
Zajrzyjcie do sauny i sprawdźcie, czy parówki gotowe.
To wszystko. Muszę coś przeanalizować.
A więc. . .
Wyścigi konne
Przepraszam.
To pan jest doktorem.
Pamiętasz? Byłem bibliotekarzem.
Zapomnijmy o tym.
- Mam dobre wieści. - Tak? Który wygra?
To nie koń. Mam pacjenta.
Tak? Świetnie. Jaki rozmiar?
- Nie przyszedł za szybko. - Stuffy!
Siedź, aż wyrwę cię ze szponów śmierci.
- Siedź spokojnie. - Siadaj.
Albo on padł, albo mój zegarek.
To dobry lekarz.
Zna swój fach.
Śpiewa.
Dobrze. Nie, to nie będzie bolało.
- Wszyscy to robią. - Otwórz pyszczek.
To włożymy pod jęzorek. Zuch chłopak.
- Nie bolało, co? - Jest dość chory, prawda?
Temperatura raczej szybko spadła.
Nie wypijaj tej trucizny! Jest bardzo droga.
Lepiej wsadźmy go do łóżka. Żle wygląda.
l dajmy pielęgniarkę.
Jeśli tak chce, pójdzie do łóżka.
- Stój. - Tylko spokojnie.
Ten pan od lat jest lekarzem.
Dłużej jestem lekarzem niż ty pacjentem.
Czemu tak robisz?
Myślisz, że będzie się z tobą bawił?
Nie patrz na mnie. Ja patrzę na ciebie.
Nie.
Nie patrz. Nic tu nie zobaczysz.
Przestań, dobrze?
To wygląda bardzo dziwnie.
- Coś poważnego? - Dawno tego nie widziałem.
Ostatnio coś takiego pływało w formalinie.
- Mówiłem, że jest chory. - Kompletne odwodnienie.
Ma 1 5% zaburzenia metabolizmu z nadczynnością tarczycy
i 3% wzrostu oddziaływania na gruczoły.
- To źle? - l 1 % mentalności.
Nazywamy to złośliwym niedorozwojem.
To największy okaz czuba, jaki widziałem.
Doktorze! Doktorze!
Ma pan odwrócone lusterko, patrzy pan na siebie.
Wiedziałem o tym.
To był dobry żart, prawda?
Musimy to kiedyś powtórzyć.
Powiedz ''a'' .
Głośniej.
Głośniej!
- Dokąd pan idzie? - Do laryngologa. Ogłuchłem.
To jego wina, nie pańska.
Czasem zapominam, kto jest badany.
Spokojnie, dobrze?
Mam omamy czy przeleciał grejpfrut?
Nic nie widziałem.
Jeśli to jabłko Adama, to ma febrę.
- Ma wewnętrzne balony. - Tak?
Zaraz się dowiemy.
- Szukam kamienia. - Ma pęcherz na języku.
- Taki? - On jest Ubangi.
Znajdę młot i ubangluję to.
Miałem taki przypadek wiele lat temu w Düsseldorfie.
Bardzo urósł, prawda?
- Co to za włochaty grzyb? - Niezły, co?
Nic specjalnego.
Pan się myli. To jego głowa.
Jeśli to jego głowa, to on się myli.
Nie mogę mu pomóc. Może Frank Buck.
Niech czeka w pokoju na Franka.
Pokój za 50 dolarów czy coś lepszego?
- Coś lepszego. - To dobrze.
- Jutro porozmawiamy o forsie. - Forsa teraz albo wypad.
''Dla dr. Hackenbusha za uratowanie konia'' .
- Oddawaj zegarek. - Leczysz konie?
- Uważaj na słowa. - Konował.
- Nie mów tego głośno. - To straszne.
Powiem pannie Judy.
Nie. To zły pomysł.
Panna Judy wierzy w ciebie. Konował.
Dobra. Przyłapaliście mnie na gorącym uczynku.
- Miło było poznać. - Nigdzie nie pójdziesz.
Połączmy siły. Czekam na propozycje.
Zostaniesz w tej robocie.
Albo uszczęśliwisz panią Upjohn, albo pójdziesz siedzieć.
Nie mam dużego wyboru.
Nikt nie zna prawdy.
KOWOKAlNA TYLKO DO ZASTRZYKÓW
Jeden zły ruch i cię załatwimy.
Widzę, że podcinacie mi nogi.
Może. . . Chwileczkę!
- Dawaj to tutaj. - Tak.
- W drugą stronę. - Cicho bądź.
- Wiemy, co robimy. - Dobra.
Myślałem, że nie będę mógł chodzić.
- Też to mam. - Lepiej.
Stuffy, patrz. Chodź.
1 .44. Niedobrze.
Wiem o czymś znacznie gorszym.
- Stuffy ci mówił? - Co?
- Hackenapuss to konował. - Co?
- Tak. Spytaj Stuffy'ego. - Konował?
- Czy ktoś o tym wie? - Tylko on, ale nic nie powie.
l tak kiedyś się wyda.
Musimy jakoś pomóc Judy.
Tak. Hi Hat, musisz wygrać dla nas mnóstwo pieniędzy.
Stuffy ma rację. Hi Hat jest zbyt głodny.
Zarobię śpiewaniem na jutrzejszym karnawale.
Ty śpiewaj, ja będę sprzedawał książki,
a Stuffy położy spać konia.
Muszę iść na próbę.
- Powodzenia. - Hej, ty!
Witam, szeryfie.
Miał być w stajni, dopóki nie spłacicie długu.
Sam wyszedł. My za nim.
Ostrzegałem. Zabieram go.
Nie może pan. Jak wygramy pieniądze na spłatę długu?
Mam to w nosie. Schowam go tam, skąd nie wyjdzie.
ZAKAZ PARKOWANlA SAMOCHODÓW
DZlŚ KARNAWAŁ WODNY
Jezioro Sparkling Springs BUFET, TANlEC
GlL STEWART - TENOR BALET VlVlEN FAY
Zamiast pani ma 6 innych.
Czyż to nie piękne?
Czegoś piękniejszego nie widziałem.
Hugo, to takie imponu. . .
Co jest?
Też pomysł!
Judy, zaczekaj.
Nie ufaj Hackenbushowi.
Pani Upjohn jest z niego zadowolona i to się liczy.
Może jutro podpisze papiery.
Wszystko dobrze. Nie ma obaw?
Nie, tylko ten twój koń.
Koń ma się bardzo dobrze.
Przebiegł milę w 1 .36. Będzie wygrywał.
To cudownie. Powodzenia.
- Dzięki. Nie przeszkadzam. - Nie szkodzi.
Jestem jednym z największych kłamców w tym kraju.
Nie jest dobrze.
Przebiegł milę w 1 .44.
l szeryf chce go zarekwirować.
Chyba nie masz na myśli Hi Hata.
To mój jedyny koń.
Dobrze, dokończ.
Powiem tylko tyle:
nigdy nie pozwól, by jakiś koń nas rozdzielił.
Ona go kocha.
Wszystko się teraz ułoży.
Zmiana partnerów.
- Zaskakujesz mnie. - Nie wiedziałaś, że tańczę rumbę?
Zmiana partnerów.
Jak mam tańczyć sama?
Wystarczy, że nie na moich stopach.
Nie podoba mi się, że z nią tańczysz.
Myśl o tym, jak tańczę z tobą.
Szaleję za tobą.
Nic nas nigdy nie rozdzieli.
W nocy jestem taki samotny
w moim pokoju w sanatorium.
Pokój 41 2.
Może przyjdę powiedzieć ci dobranoc.
Tak. Może coś przekąsimy o północy. Mały stek.
Ależ Hugo!
Siedzieć do północy? Tak słuchasz doktora?
Wiesz, że masz być w łóżku o 22.00. Północ.
MUZYCY
Nie chcemy żadnych kłopotów.
Dobra. Zaczekam.
Złowiony. Mam z nim randkę o północy.
Dobrze. Czekaj, aż przyjdę z panią Upjohn.
Ma dziś wylecieć z sanatorium.
Kiedy zapukasz,
ten zramolały Romeo będzie grał scenę balkonową.
Mam cię! Mam cię!
Psujesz mi zabawę. O co chodzi?
O co chodzi?
Buffalo Bill?
Buffalo Bill na łyżwach?
Hackenbush!
O, co się z nim dzieje?
Dr Hackenbush.
Ma węża?
Nie.
Kluski z jabłkami?
Dr Hackenbush. . .
ma kluski z jabłkami.
Nie kluski.
Nie, to nie kluski.
Nie.
To kobieta! Kobieta, rozumiem.
Kobieta. Sprytnie, co?
Dr Hackenbush. . .
i kobieta. . .
Ma drewnianą nogę?
Nie?
Ma dzięcioła?
Boli ją głowa?
Dr Hackenbush. . .
i kobieta. . .
która puka do drzwi!
Ona puka do drzwi! Dobra.
Dr Hackenbush i kobieta, która puka do drzwi. . .
Jesteś stuknięty! Mam cię dość.
O co chodzi?